ΑΡΤΖΕΝΤΙΝΑ

[ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΘΑ ΠΡΟΣΤΕΘΟΥΝ]

Κάποτε η Αρτζεντίνα ήταν ένα καταφύγιο ονείρων. Τώρα είναι ένα μπαρ, όπου δύο παιδικοί φίλοι, μετά το κλείσιμο, βρίσκονται μπροστά σε ένα δίλημμα που δοκιμάζει το τελευταίο τους οχυρό: τη φιλία τους.

Σκηνή από την παράσταση ΑΡΤΖΕΝΤΙΝΑ: ο ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ και ο ΠΑΝΤΕΛΗΣ κάτω από ένα μοναδικό φωτιστικό, σε σκοτεινό εσωτερικό χώρο

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗ

Κάποτε, μια-δυο γενιές πριν, η ΑΡΤΖΕΝΤΙΝΑ ήταν ένα καταφύγιο ονείρων. Ένα σύμβολο ευημερίας. Ένα υπερωκεάνιο άλμα προς μια ζωή καλύτερη. Κάποιοι τόλμησαν να την αποζητήσουν. Μα οι πολλοί έμειναν με την άτολμη νοσταλγία των ευσεβών πόθων.

Κι η ΑΡΤΖΕΝΤΙΝΑ πάντα εκεί, πάντα παρούσα. Άπιαστη. Μακρινή. Ανεκπλήρωτη.

Σήμερα, η ΑΡΤΖΕΝΤΙΝΑ είναι ένα μπαρ. Κι ένα βράδυ, εκεί στο κλείσιμο, ο ιδιοκτήτης του, ο ΠΑΝΤΕΛΗΣ, και ένας παιδικός του φίλος, ο ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ, θα βρεθούν μπροστά σ’ ένα αβάσταχτο δίλημμα.

Πόσα προλαβαίνουν να συμβούν και να αλλάξουν αυτήν την ώρα, κατά την οποία η μέρα έχει τελειώσει προ πολλού και η επόμενη δεν έχει ακόμα αποφασίσει με τι πρόσωπο θα ανατείλει;

ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΟ ΜΠΑΡ

Η ΑΡΤΖΕΝΤΙΝΑ παρουσιάστηκε μέσα σε πραγματικό μπαρ — ακριβώς στον χώρο όπου εκτυλίσσεται και η υπόθεση του έργου. Η παράσταση δεν μεταφέρθηκε απλώς σε έναν «εναλλακτικό» χώρο· το μπαρ έγινε ο ίδιος ο σκηνικός της τόπος, με το κοινό να βρίσκεται μέσα στο περιβάλλον της ιστορίας σε μια εξ ορισμού site specific παραγωγή.

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ

Η ΑΡΤΖΕΝΤΙΝΑ μιλά για μια γενιά που αλλιώς της τα είπανε και αλλιώς τα βρήκε. Κι έτσι, μουδιασμένη τώρα, κοιτά και περιμένει τι θα συμβεί. Άνθρωποι που αδυνατούν να πάρουν πρωτοβουλία για τις ζωές τους, παρά μόνο όταν φτάσει ο κόμπος στο χτένι.

Αυτοί είναι οι ήρωές μας. Δυο άντρες στα 40+ που κουβαλούν τις μνήμες της προηγούμενης γενιάς, τα όνειρα, τα πρότυπα και τα ιδανικά των γονιών τους. Τα κουβαλούν σαν δεκανίκια, σαν μπούσουλα, σαν τρόπαια ή και απλώς σαν σουβενίρ.

Για τον ΠΑΝΤΕΛΗ και τον ΑΠΟΣΤΟΛΗ, το τελευταίο οχυρό φαίνεται να είναι η φιλία τους. Μια σχέση από τα παιδικά τους χρόνια που εμπεριέχει όλες τις πτυχές της ζωής: αγάπη, αλληλεγγύη, απογοήτευση, θυμό, πίστη, ενοχή, αυτοθυσία και άλλα τόσα.

Και να λοιπόν που οι δύο αυτοί φίλοι, στο μπαρ ΑΡΤΖΕΝΤΙΝΑ, μετά το κλείσιμο, θα κληθούν να αντιμετωπίσουν ένα δίλημμα. Θα μετρηθούν και θα αναμετρηθούν μέσα στην απόγνωση.

Κι αν αποδειχθούν λίγοι;

Έφη ΣΙΣΜΑΝΙΔΟΥ